Ziya Doğan’ın geçtiğimiz sezon Diyarbakır’ın başında iken oynanan Diyarbakırspor-Fenerbahçe ve yükselme grubu maçlarından Konya’yı çalıştırırken onun hakkında kaleme aldıklarım şunlar…
Gerçeği gören ve bu tarz futbol “katillerine” prim vermeen insanlar olması ne kadar güzel.

“Türk futbolunda aktif meslek hayatını sürdüren hocalar arasında anti-futbol üzerine sistemini kuran 3 teknik direktör say deseler bir an bile tereddüt etmeden listenin başına yazacağım Ziya Doğan, ilk 2 hafta sonunda aldığı başarılı saha sonuçlarından ötürü ülke futbolunun en saygıdeğer hocalarından biri oluverdi.

Tekme atmanın adının adam adama markaj veya “son senelerde görülen en etkili pres” olarak taçlandırıldığı maçta Diyarbakırspor 30′a yakın faul yaptı.”

“Altay ve Karşıyaka yükselme grubunda ilk maçta karşılaşıp, bir de berabere kalınca yarısı İzmir takımlarından oluşan yükselme grubunun tadı benim için kalmamıştı. Ziya Doğan’ın vur-kır-parçala taktiği bir kez daha işe yaradı ve futbol oynatmadan son maçlara 6 puan ve büyük bir avantajla giriyor Konya ekibi.”

Bunun taktisyen de olanına mourinho diyorlar onuda gayet takdir ediyorlar. Aslında içinden çıkılmaz bir durum ya futbola yanaşıp bazı bazı kaybedeceksin, yada pisliğe bulaşıp sürekli şampiyonluklara koşacaksın.

Ben ne olursa olsun ne ziya doğan’ı, ne mourinho’yu ne de benzeri herhangi bir mantık sahibini takdir edemiyorum. sevmiyorum onlardansa bu gün sahada 6 hucumcu ile oynayan shusteri tercih ederim.

Ziya Doğan ve Ziya Doğan’ı mümkün kılan futbol ortamı değişmedikçe, Türkiye’de akışkan bir pas oyunu kurmanın imkanı yok. Bunun en büyük kanıtı aslında Dünya kupası final maçıdır. Neredeyse gözü kapalı paslaşabilen İspanya takımı, Hollanda’nın sert oyunu karşısında organizasyonsuz ve dağınık bir görüntü verdi. hakemin gerekli kartları biraz geç de olsa çıkarması sonucu oynayan ile oynatmayan arasındaki denge oynayandan yana bozuldu. Ama bu denge bu ülkede hep oynatmayandan yana kuruluyor. Adı da koşan mücadele eden ısıran futbol oluyor. bkz zico dönemi, şampiyonluğu kaybettiği maçta ilk yarı boyunca Fenerbahçe yarı sahasında oynayan Galatasaray’ın faul sayısı Fenerbahçe’nin iki katından fazlaydı. Ama bu ülkede futbol yorumcuları bunu açıklamaya çalışmaz. Hücum eden bir takım nasıl savunan takımdan iki kat fazla faül yapabilir? ve bütün bu oyunu cezalandırmak için tek seçeneği hızlı çıkışlar olan bir takım bu faüllerden sonra nasıl hızlı çıkabilir, nasıl futbol oynayabilir, rakibinin riskli oyununu cezalandırmak için ne yapabilir? tek açıklama ruhsuz Fenerbahçeli oyuncular. İsteyen Galatsaray. Aynı sezonda bu faülleri Avrupa’da yapamadığı için Leverkusen’den fark yiyen Galatasaray. Chelsea ile deplasmanda oynarken bile topa sahip olabilen, kendi oyununu oynayabilen Fenerbahçe. Neyse mesele uzun…