Fenerbahçe üzerine en çok güvendiğim, fikirlerinin ve yorumlarının altına gözüm kapalı imza atacağım insanları tanıyamaz oldum.. Ebru’yu en az 12 yıldır okuyorum. Fenerlist mail grubunda yazıyordu. O günden beri farklı düşündüğüm çok çok az konu oldu. Keza Barış Gerçeker’le de…Onu ntvspor.net’de yazdığından beri takip ediyorum. Bilica konusu haricinde genelde aynı şeyleri düşünüyoruz. Ancak Aykut Kocaman – Alex konusunda söylediklerine, yazdıklarına cidden şaşırıyorum. Devamı…

Dertleşsen dert, dertleşmesen dert.

Ebru aşağıdaki post’ta Hürriyet gazetesinden alıntı yaparak “Neden?” diye sormus…

Milliyet gazetesine ise, “dertleşme toplantısı” şu şekilde yer alıyor:

“Alex ile aramızda sorun olduğu şeklindeki iddialar herkes için verimli bir konu olarak gözüküyor. Benim hiçbir oyuncuma karşı önyargım, insani olarak hiçbir problemim olmaz. Alex’in sitesinde yaptığı açıklamayla ilgili hangi görüşlerime katılmadığını bilmiyorum. Herkesin her konuda bir görüşü vardır, herkes aynı görüşte olmayabilir. Ama ben karar vericiyim, oyuncuların benim kararlarıma her zaman katılmalarını bekleyemem. Ama benim kararlarıma saygı göstermelerini beklerim…”

Gelelim “Çünkü” kısmına…

Devamı…

“Bazı oyuncuların yeteneklerine istinaden ayrıcalıkları var. Alex de bunlardan birisi. Ancak ben oyuncuların saha içinde ve antrenmandaki performanslarına bakarım. Alex’in fikirlerim hakkında ne düşündüğünü merak da etmiyorum. Son kararı ben veririm. Bu kararlarıma saygı duyulmasını beklerim. Alex’ten de bu saygıyı bekliyorum….” (Aykut Kocaman, 4 Eylül 2010) Devamı…

Gel bakalım kereta, neler yaptın öyle anlat bana

Okan Alkan, Fenerbahçe-Manisaspor karşılaşmasında ilk 11′de Gökhan Gönül yerine sahaya çıktı. 1.5 asist yaptı. Laf olsun diye topu ayağından çıkarmadı. Gerektiğinde bekledi, doğru noktayı aradı. 18′lik genç için maçın seyircisiz olması avantajdı. Devamı…

Futbol akıl işidir netekim...

“İkinci yarıda esas olan farkın 2’ye çıkmasını önlemekti. Çünkü tekrar çevirmek zordu. Ana amaç bu ve baskıyı artırmaktı.”

Alıntıladığım kısım, Aykut Kocaman’ın maç sonu toplantısından. Muhtemelen devre arası konuşmasında “oyunu tutalım, kontrolü elimize alalım” denmiş.

Takım zaten geride, devre sonuna doğru rakibi abluka altına almış, 3-3 yapma fırsatını bulmuş bir takımı bir anda dizginliyorsunuz… Takıma gol lazımken “önce yemeyelim” diyorsunuz…  Oyuncuya “aman yeme” derken, nasıl baskı kurabilirsiniz? Bu şekilde düşünüp, Aykut Kocaman’ın devre arası stratejisini yanlış bulanlar olacaktır.

Ben farklı noktadayım. Ne konuşulduğudan ziyade, nasıl uygulandığı beni daha çok ilgilendiriyor.

Devamı…

Bir Türk teknik direktör veya antrenörün, büyük takımlarda başarılı olabilme kriterinin üst sırasında şu vardır: Medya ile ilişkilerine mesafe koymak, çok iyi dost olsalar da takımının mahremiyetini korumak için set çekmek, onları işine karıştırmamak, medyaya kendisini yönetip yönlendirebileceği hissini sunmamak.

Daha önce şunları yazmıştık:

Devamı…

Alex transfer edildiğinde, uzun yıllar Fenerbahçe’de kalacağından emindim. İlk maçına çıkarken aklımdan “4-5 yıl sonra, kariyerinin sonuna yaklaşırken onsuz oynayabilecek takıma dönüşmeyi başarabilecekler mi” diye geçiyordu.

Sadece boşluğunu dolduracak mucize bir isim bulmaktan öteydi. Tek bölgeye değil, savunmasından açıklarına her pozisyon için “kemik” oluşturmak lazımdı.

Bir yandan ona uyum sağlayacak, pas alıp vermeyi becerebilen, hızlı futbolcularla takım gelişimine uğraşıp, diğer yandan her sezon, parça parça Alex’siz takıma uygun transfer hamleleri yapmak gerekiyordu. Devamı…

Daha ilk imzalar atıldığında sorunların yaşanacağı aşikardı.

Henüz geçen sezon başında teknik direktör üzerine sonradan getirilen sportif direktör, takım kaptanı Alex’in kampa geç katılmasını yine! “medya önü” açık şekilde eleştirmişti.

Hatırlarsak Guiza Konfederasyon kupasından dolayı, Alex ise özel sebeplerden kampa geç gelmiş, sportif direktor Aykut Kocaman, Guiza’nin durumunu makul buldugunu açıklarken, Alex’e tepki gösterip takım kaptanının kampa geç katılmasına anlam veremediğini medya mensuplarına açıklamıştı. Devamı…

Topaç : Çevresine ip sarılıp birden bırakılarak veya kamçı ile vurularak döndürülen koni biçiminde ucu sivri oyuncak. ~Bazı yörelerde fırıldak da denir

Dün yapılanlarla bugünküleri kıyaslamak lazım aslında.

Aynı kalemlerin nasıl farklı oynadıklarını görmek lazım.
Dün Zico’nun, Daum’un ilk tökezlemesini aportta bekleyenler, bir beraberlikte yerden yere vuranların bugün neler yaptığına bakmak lazım.

Tek tek, kelime kelime, cümle cümle bulup karşılaştırmak lazım.
Kimin enerjisi yeter bilmiyorum ama yapmak şart.

Geçen hafta Ebru çok büyük tehlike olarak yazdı Ercan Saatçi’nin satırlarını.

Sebepleri açık ve netti.

Devamı…

Aykut Kocaman kötü bir maç yönetti.

Maç içi yaptığı teknik değişikliklere katılmadım… Alex’i çıkartması, Semih’i oyuna alırken yaptığı veya aslında yapmak istediği tercihler, Baroni’nin 90 dakika oyunda kalması ve hatta Gökhan Gönül ile başlamaması.

Evet sorunlar büyük, aşağıdaki yazıda yazdığım gibi önemli eksikler, üstüne geciken transferler neticesinde takımda ciddi bir kalite eksikliği var.

Bunlar tamam.

Ama maç sonunda dinlediklerim endişelenmeme sebep oldu.

Devamı…

Hazırlık maçları, “verdikleri akıl tarih boyunca asla doğru çıkmamış, onların ipiyle kuyuya inenin gün yüzünü göremediği” Türk yorumcularının inceden inceye yoklamaları ile geçmişti. Bu sefer umutluydular herhalde, zira karşılarında ulaşamayacakları-onları “sallamayan” yabancı teknik direktör duvarı değil, bizden biri vardı.

Alex’i geldiğinden beri yapıştırdıkları “modern futbola uymuyor” etiketini, bıkmadan tekrarlayarak sokaktaki adama da kabul ettirmişlerdi. “Kaba saba,bozmaya dönük,fiziği ön plana çıkaran, teknik oyuncuları tamamen asimile eden” anlayışı modern futbol diye yutturmuşlardı Türkiye’ye. Dünya futbolunun gerçeklerini çarpıtarak. Devamı…

Aşağıdaki Young Boys maçı satırları öncesi hiçbir gazeteye göz atmamıştım. Meğerse oradaki bir endişenin boşa olmadığı bugün delillerle kamuoyuna sunulmuş. Başka teknik adamlara sabrını sunamayan Ercan Saatçi yazmış ki: Devamı…

Colin Kazım veya Önder’den birisinin sahada olması bile takım savunmasını altüst etmeye yetiyordu. Önder’in hücuma çıkma/çıkamama, çıkınca pişman etme halini ekleyin. Young Boys karşısında ikisinin de 11’de yeralması maç başlamadan içinizi daraltıyordu zaten.

Beklerin bireysel kötülüğü/formsuzluğu üstüne beklerin önündeki adamların yardım ve takım savunması sorunu vardı.

Üstüne Lugano olmayınca feleğini şaşıran geri dörtlü kurgusu vardı. Devamı…

Aykut Kocaman’ı severim… Hem de çok severim. Kalbimde “hakettiği” özel yeri mevcuttur. Ömür boyu kiralamıştır…

Dönemine özellikle “teknik” açıdan umutla bakıyorum.

Buna rağmen önce eleştireceğim… Sonrasında da teknik artıları irdeleriz. Devamı…

Gençlerbirliği karşısında Guiza yerine Semih’i oyuna alan Daum, bildiğimiz Daum değildi.

Gençlerbirliği karşısındaki Fenerbahçe, Daum Fenerbahçe’si değildi.

Ligin 11. haftasından sonra Fenerbahçe hali Daum takımı hali değildi.

Ligin ikinci yarısında toparlanamayan, tıpkı geçen yıl Aragones takımı gibi aynı noktada debelenip tüm özgüvenini, inatçılığını silen, pes eden, omuzu düşen, kendisine olan güvenini kaybeden Fenerbahçe bir Daum takımı değildi.

Ekip gelişimindeki yavaşlık normal değildi. İniş çıkışlardaki aşırı farklılık normal değildi. Dipte bu kadar uzun haftalar kalmak normal değildi. Devamı…