Türkiye’nin gördüğü en “takım gibi takım” olma yolunda hızla ilerliyorlar. Başlangıç, yükseliş hikayesiyle; organizasyon, istikrar, teknik adama hakettiği gücü verme ayrıntılarının üzerine koydukları kimlik-amatör heyecan-karakter ile… Bugün lig şampiyonluğu final serisinin ilk maçında, Vakıfbank GSTT’ı 2-0 geriden gelip 3-2 yendiler. İlk iki setteki Fenerbahçe, bu sezonki Fenerbahçe’den o kadar uzaktı ki galiba oyuncular da şoka girdiler. Ama şunu rahatça söyletiyorlar: Bir set alırlarsa bu maç döner… Bu rakibin de farkında olduğu gerçek. Onlara tedirginlik olarak dönen gerçek.

Muhtemelen final serisi, öncekiler gibi müthiş dakikalara sahne olacak. İki iyi takım, tansiyonları indirip, sonra tavana patlatacak.

Biz yine “kenarda” kalan koça saygılarımızı sunalım. 2 set kaybedince tek tük de olsa tribünlerden koç Jan de Brandt’a edilen laflar, onu bunu niye oynatmıyorsun eleştirileri de ne kadar bizlik. İyi ki futbol ve hatta basketbol gibi fazla göz önünde değildi şu voleybol da işlerini huzur içinde, sağlıklı biçimde yapma şansı buldular.

Hepimimizin gözlerini kapadığı o an… Blokta yakalanan herhangi biri olsaydı, finalin adı değişik olurdu.

Nati belki hissederek, belki de bilerek adeta uzadı ve tek başına karşı koydu… O topu kesebileceğinize inanmazsanız, kesemezsiniz.

Nati; gerçek bir lider, tam bir winner.

Sarı Melekler

Bilmemenin dayanılmaz hafifliği var ya… Özenirim bazen.

Saha içini, saha dışını, dönen dolapları bildikçe sevmek zorlaşıyor.

Küçükken anlamadan, bilmeden, öylesine uzaktan daha bir severdim Fenerbahçe’yi…

Bayan voleybolcularımızı işte bu anlamazlıkla takip ediyorum. Devamı…